Casey is een melodische hardcore band uit Zuid-Wales. Het debutalbum “Love Is Not Enough” van de band was een rauwe en viscerale verkenning van de persoonlijke relaties van vocalist Tom Weaver. Het was een openhartoperatie die zijn romantische en familiale banden, of hun wrakstukken, in de context van zijn eigen geestelijke gezondheid, met verwoestend effect, onderzocht.

De follow-up van 2018, Where I Go When I Am Sleeping, is niet minder onthullend. In plaats van zich te concentreren op wat Weaver beschouwt als dezelfde oude onderwerpen van liefde en verlies, richt de band - aangevuld met Liam Torrance (leadgitaar), Toby Evans (gitaar / achtergrondzang), Adam Smith (bas) en Max Nicolai (drums) - deze keer de aandacht op de problemen van Weaver's eigen lichaam en de belangrijkste lichamelijke en geestelijke kwellingen die hem de rest van zijn leven zullen achtervolgen.

Eind 2018 postte de band een verklaring waarin zij hun afscheid aankondigden. “The time has come to say that although there are aspects of the band we all still love dearly, we have to be honest with ourselves, and admit that now is the right time to draw Casey to a close.”

Casey heeft geen groots ontwerp, muziek is een werk van liefde.

Dat er licht aan het einde van de tunnel is, is een cliché dat vaak wordt uitgerold voor mensen die een slechte tijd doormaken. Maar wat als dat niet waar is? Wat als de duisternis van die tunnel zich voor altijd uitstrekt en er geen licht is, geen redding, geen hoop? Dat is de context van “We Are Alive Beyond Repair”, het derde album van de Gatherers van New Jersey - een somber, brutaal, nihilistisch album dat is gehuld in zoveel wanhoop en angst dat er geen enkele kans is om te ontsnappen. En dat is precies hoe het vijftal het leuk vindt.

“We wanted this album to be as ugly and as horribly truthful as possible,” explains vocalist Rich Weinberger. “It has this very human but flawed connotation to it. It’s very pessimistic. I was reading a lot of Sylvia Plath at the time we were writing this record and I just like that the fabric of our existence is very meek and it’s dull and, no matter what, nothing will ever get better. That was the angle I wanted to explore with this record. It’s the idea of being just being completely unfulfilled, that no matter how much time we put into this band it’ll never be self-fulfilling.”